~__ دخیل های بسته...__~

به نام خدایی که جزاوخدایی نیست

درود برتو ای ولی خداوفرزند ولی خدا.

درود برتو ای حجت خداوفرزندحجت خدا.

درود برتو ای پیشوای هدایت ورشته ی محکم ایمان ورحمت*برکات خداوند برتوباد.

شهادت میدهم تودر راهی گام برداشتی که پدران طاهرتوگام نهادند*درود خدابرایشان باد.

توهرگز گمراهی رابرهدایت وباطل رابرحق برنگزیدی.

همانا تومردم را به راه خداوپیغمبرش رهنمون بودی ومسئولیت هدایت مردم رابخوبی انجام دادی.

خداوندبه تو از اسلام و مسلمانان بهترین پاداش عطا فرماید.

پدرومادرم به فدایت*من درحالی به زیارت توآمده ام که شایستگی تورانزد پروردگاربخوبی میشناسم ودوستانت را دوست میدارم و با دشمنانت دشمنم.

پس درنزد پروردگارت ازمن شفاعت کن.

درکوی تو نغمه ی خدا میشنوم

                               بوی شهدای کربلا میشنوم

                                         ازپردگیان عرش گرد حرمت

                                                                   آوای خوش رضارضا میشنوم

ای عشق تومعنی حیات ابدی

                                      درپیش تونیست مهرعالم عددی

آشفته وبی شکیب افتاده دلم

                                      درپای تو یا ضامن آهو  مددی

آقای مهربان من تولدت مبارک

به نام خدای خوب

خدمت امام خوبی ها،هشتمین ستاره ی آسمان امامت و ولایت آقا علی بن موسی الرضا(ع)

 سلام علیکم

امیدوارم حالتان خوب باشد.ما که خوبیم الحمدلله...این روزها هوای شهر من ابری است شهر من...شهر باران دلش گرفته....

 دیروز از آژانس مسافرتی با ما تماس گرفتند.ساعت حرکت قطار معلوم شد.آفاجون ما داریم می آییم.بالاخره بعد از سه سال دوری ،باز صدایم کردی تا زائر مهربانی و کرم تو باشم.ممنونم آقا که مرا قابل دانستید تا به زیارتتان نائل شوم.ما به زودی در کنار شما خواهیم بود و قلب های شکسته مان برای رسیدن به حرم ملکوتی شما ثانیه شماری می کند.این بار دخیل های تازه ای را به ضریح مهربانیت گره می زنم تا زمانی دیگر که دوباره صدایم کنی...

 آقا نمی دانید چقدر حرف دارم که با شما بگویم سینه ام مخزن اسرار زیادی  گشته و حتی مانند جد خود علی بن ابیطالب، چاهی نمی بینم که در آن درددل باز گویم.آن لحظه که چشمهای تارم به گنبد طلایی حرمتان منور شود،نمی دانم باید چه بگویم...من شما را برای همیشه دوست دارم...هر روز می دوم و برگهای تقویم را برمی دارم و به آن قبلی ها می چسبانم تا بعد از چند سال فراق، زودتر به وصال شما برسم.من مثل همیشه با قلبی مالامال از درد و رنج به نزد شما می آیم .مانند همیشه با دستی خالی و دلی پر درد تا برایم دعا کنی ای هشتمیت ستاره تا خدا...

                                                       به امید دیدار شما

 دوستان خوب...بالاخره بعد از سه سال آقا امام رضا (ع) دوباره ما را طلبیدند.نائب الزیاره ی همه ی شما در مشهد مقدس خواهیم بود...

ولادت باسعادت حضرت معصومه اخت الرضا(س)برهمه یشیعیان مبارک باد

برای هشتمین ستاره...                        

     خوشا به حال آن ضریح،ضریح عشق و نور تو همیشه پیش  روی توست                            

                                                                                                   ودرک می کند تورا...

خوشا به حال کفتران ، شاد و رها  و پرزنان،                                      

                                                                                                 همیشه گرد کوی تو...

خوشا به حال عاشقان خوشا به حال مردمان خوشا به حال زائران  که در دل تمامشان                                                                                                         

                                                                                                  همیشه آرزوی تو...

خوشا خوشا...                                                                             

خوشا به حال آن دخیل که بسته بودم به درت خوشا به او که پیش توست    

                                                                                                    برای دوستی تو...

خوشا به حال چلچراغ حرمت،که نور او ز نور توست                         

                                                                                                 و نوراو برای زائران تو...

خوشا حرم، خوشا خدم، خوشا هرآن کس که کند، از سر شوق خدمتت...   

و من چه کردم ای خدا..؟                                                                

برای خدمت به رضا..؟                                                                  

به جز بدی و صد خطا...؟                                                              

به جز گناه و صد گناه...؟                                                                

من یک دخیل بسته ام به درگه ضریح تو که تا همیشه تا ابد                   

                                                                                 من بشوم غلام حلقه گوش تو...

بیماری مأمون و شفای آن توسط امام رضا (ع)

     مأمون عباسی به بیماری عجیبی مبتلا شده بود و گل می خورد . اطبای مشهور و معروف، هیچ یک با معاینه و تجویز داروهای مختلف نتوانستند او را درمان کنند.

تا اینکه از امام رضا (ع) یاری خواستند.امام بر بستر مأمون حاضر شدند و مأمون را ضعیف و بیمار مشاهده کردند و به او گفتند:«ای مأمون تو مردی عاقل و داناو مدبر و صاحب نظر هستی و پادشاه می باشی و پادشاهان باید کارهای درست انجام داده و تصمیم های عاقلانه بگیرند. پس کجاست آن اراده ی آهنین تو که نمی توانی مزاجت را تغییر داده و از خوردن گل خودداری کنی..؟

مأمون با شنیدن این سخنان حکیمانه دگرگون شد و قول داد که دیگر به این کار احمقانه ادامه ندهد و پس از سه روز مبارزه با نفس خود،دوباره سلامتی اش را باز یافت. 

      و این است لطف و محبت و کرمی که خدا به بندگان صالح  و برگزیده ی خود عطا کرده است تا آنجا که امام رضا (ع) مأمون را هم شفا می دهد.کسی را که می داند قاتل اوست و پدرش قاتل پدر او.. کرم و بزرگی او ازجدش علی بن ابی طالب به او به ارث رسیده..همان که می گوید قاتلم را میازارید..این ها همه کرم خداست همان که با دست خالی جوابمان را می دهد همان که امامان را آفرید و احسان و خوبی خود را به آنها نیز هدیه داد تا آنجا که حضرت شمس الشموس (ع) قاتل خود را شفا می دهد هرچند که از این خاندان چیزی جز این،انتظار نمی رود که گوشه ای از الطاف خداوند را که در وجود آنهاست بر ما نمایان کنند به حق است برای او نام هشتمین ستاره تا او ... 

ای ماه با توام...تو که در آسمانی...تو که زیبایی..تو که نشانه ای...تو که آمدی تو که دیده شدی..تو که همه در پی دیدنت بودند..و وقتی آمدی همه شاد شدند..ای چراغ شب های تار با تو هستم...

وقتی آمدی خیلی شاد شدم چون تو نوید تولد دوباره ام بودی..تو نوید عیدی بودی که در آن مانند کودکی پاک و معصوم بودم..آخر خدا در ماه رمضان من را بخشیده ..از کجا می دانم؟من می دانم چون خدا را قسم داده ام و به او قول داده ام که آدم خوبی شوم...آری خدا مرا بخشیده و من مانند فرشته ای پاک شده ام.و وقتی آمدی خوشحال شدم که زندگی دوباره ام آغاز شده..دروغ نمی گویم یک کم هم ناراحت شدم وقتی شنیدم آمدی آخر میدانی دلم خوش بود که دیشب نیایی و من یک شب دیگر هم کنار سفره ی رحمت الهی بمانم...از تو که پنهان نیست، اصلا قدر این مهمانی را ندانستم...از بچگی همینطور بودم وقتی به مهمانی می رفتیم،موقع خداحافظی گریه می کردم و می خواستم آنجا بمانم.دیشب هم که تو آمدی و گفتند مهمانی تمام است،کلی گریه کردم...آخر نمی خواستم مهمانی تمام شود...و به سفره ی الهی نگریستم..نمی دانی چقدر نعمت خدا زیاد آمده بود..ولی من دست خالی برنگشتم.جیبهایم را پر کردم از نعمت خدا..خدا مرا دید و به رویم خندید جیبهایم پر بود از خوبی و نور آن از جیبم می زد بیرون.و من به او گفتم که دوستش دارم و برمی گردم اگر او بخواهد و دوست داشته باشد که باز هم این بنده ی سراپا گناه مهمانش شود...چشمان خدا برق زد و من آرام شدم.

  دوست من ماه...

تو که در آسمانی..تو که بی گناهی..تو که به خدا نزدیکی..دعایم کن

دعایمان کن که عبادات همه ی ما که در این مهمانی شرکت کردیم قبول شود.دعا کن خدا درظهور حجت غایبش تعجیل کند..آخر در این مهمانی جای او خیلی خالی بود...دعا کن این آخرین رمضانی باشد که ما دور از آقایمان هستیم و انشاالله سال بعد همگی با آقایمان نماز عید فطر را اقامه کنیم....دعا کن دوست من...

    آری یک سال گذشت...و به اندازه ی سیصد و شصت و پنج روز به بار گناهانم افزوده گشت.چطور سنگینی آن بار سنگین را تحمل می کنم خدای من؟؟؟؟     

 خدایا تو چطور بنده ای به این گناهکاری را تحمل می کنی؟اصلا مرا تحمل می کنی؟نکند با من قهر باشی؟                                                                 

 من شب قدر،همان شبی که با هم قرار داشتیم ،آمدم تا این توشه ی سرشار از گناهم را به تو بدهم.توشه ای پر از سیاهی...                                                         

  تو مهربانی...به فرشته ات می گویی توشه ی بنده ام را بگیر .او خسته نزد من آمده..توشه اش را جستجو کن خوبی هایش را جدا کن و بدی هایش را بسوزان .بنده ام خسته آمده به او می گویی که خوبی هایم را دو برابر کند نه سه برابر نه...

 من دستهایم را بالا میگیرم.گریه می کنم.قسمت می دهم..اشکهایم صورتم را خیس می کند تو نگران می شوی.به فرشته ات می گویی:بنده ام...بنده ی کوچک و ضعیف من،صدایم می کند.مرا می خواند.دستهایش را بالا آورده مرا می جوید.بالاخره آمده بعد از این همه وقت مرا صدا می کند مرا که همیشه با او بوده ام ولی او با من نبود..حالا اومرا می جوید...او را دریابید ...او را درمیابم.                              

تو می گویی تو می بخشی..تو حاجت می دهی..تو ثواب میدهی..من اشک هایم را پاک میکنم من سبک می شوم و من کوله بارم را با ناراحتی به تو می دهم:العفو خدای من باز هم زیر قولم زدم.پارسال قول دادم که امسال بارم سبک باشد و درخشان ولی...

تو اشکهایم را پاک می کنی...تو غصه ها را از دلم فراری می دهی..عیب ندارد بنده ی من..تو ناراحتی من می دانم

به فرشته ات اشاره می کنی او می آید یواشکی به او می گویی:خوبی هایش را دوباره بگذار توی کوله اش تا دفعه ی بعد خوبی هایش بیشتر شوند...تو چقدر خوبی خدااااااا                                                                                                

کوله ام را به پشتم می اندازی،نگرانی.با خودت می گویی می دانم که از اینجا که بروی دوباره شیطان گولت می زند،می دانم که می روی و حالا حالا ها یادی از من نمی کنی ولی عیب ندارد..من همیشه منتظر تو هستم و مواظبت می شوم تا نکند بلایی سر خودت بیاوری.آخر من دوستت دارم بنده ی کوچکم..این کوله ی جدیدت است برو ببینم چکار می کنی دست خالی نیایی...نمی خواهد فقط آن را پر از خوبی کنی ..نه.. سعی کن خوبیهای آن بیشتر باشد..آخر من می دانم شیطان همیشه به راحتی تو را گول می زند...

من میروم  وشب قدر تمام می شود با کوله ای سبک...تا سال دیگر که اگر باشم آخر ممکن است تا آن موقع مرا ببری پیش خودت...اگر باشم،اگر قبولم کنی،اگر زنده باشم،دوباره برایت بیاورمش.هرچند می دانم که کوله ام باز هم پر از گناه خواهد بود.آخر خودت که می دانی...شیطان همیشه این بنده ی ضعیفت را گول می زند...

به نام خداوند مهربان

خدای خوبم امشب شب قدر است و آن شب نیز ،شب قدر بود.من تو را صدا کردم.تو را قسم دادم..به خودت به تمامی آنهایی که دوستشان داری و آنها نیز تو را...                                     

  خدای مهربانم به حق تمامی آنهایی که توشه ی راهشان پر است از خوبی و کمال،گناهانم را که از روی جهل بوده ببخشا وکمکم کن همان شوم که تو می خواهی.خدایا به ما آن عافیتی را عطا کن که پیامبر فرمود اگر کسی حقیقت قدر را درک کند،آن را از خدا می خواهد.همان را بده که خود می خواهی  و بینشی به من عنایت کن که درک کنم قضای تو را بی چون و چرا......

 خدای خوبم ،ظهور مولایمان،سرورمان را نزدیک فرما تا این رمضان آخرین رمضانی باشد که بدون ایشان سپری می کنیم و آخرین شبهای قدری باشد که در فراق آقا  می گذرد.و روزه های سالهای بعد را در کنار خوان بیدریغ آقایمان افطار کنیم.

 خدایا هر چه می خواهی از من دریغ کن فقط تنهایم مگذار.......

                                                                                         التماس دعا...

بانام رضا به سینه ها گل بزنید         وازاشک به بارگاه اوپل بزنید

فرمود که هرزمان گرفتارشدید         بردامن ما دست توسل بزنید

       روزگاری بودوبچه آهویی پریشان که ضامنش شدی ونجاتش دادی و اوتورا دوست داشت وشاید توراشناخته بود،بادل معصوم وپاک خود...

وروزگاری است وآهوانی پریشان ترازاو...

با دلی سیاه ازگناه ،با دلی غرق درقصرهای پوشالی دنیا که تو رانمی شناسند ولی دوستت دارند وباچشم های پرامیدخود نگاه به دست های پرسخاوت تودارند،که نجاتشان دهی،ضمانتشان کنی که همچون کبوتران سپیدحرمت درکوی حق پروازکنند.

مرهم بخش زخم های قلب های شکسته مان را به حرمت دخیل هایی که

به عشق تو بستیم،که تویی رضای او...

عشق یعنی چشمها هم در رکوع          شرمگین از نام ستارالعیوب

عشق یعنی سر سجود ودل سجود       ذکر یا رب یا رب از عمق وجود

امشب آرزوهاتون رو روی بال فرشته ها بگذارید و تا رسیدنشون به آسمون دعا کنید.صدای اجابت که به گوشتون رسید،ما را نیز به خاطر آورید....

 امشب دخیل من سبزتر از همیشه به دستهای مهربان توست.امشب برای پاک  شدن و پاک ماندن،دست به دامن تمام ستاره ها میشوم...تمام ستاره ها که راه و دلم را روشن میکنند تا رسیدن به او......

ازعرش صدای ربنا می اید                اوای خوش خداخدا می اید

فریادکه درهای بهشت باز کنید       مهمان خدا،سوی خدا می آید

سلامم راپذیراباش ای دوست تا سلامی دوباره کنم وبفشاریم دست های هم را برای رسیدن به رضای خدا زیرسایه ی مهربان حق وهشتمین ستاره تا او....

وچه سلام قشنگی شد اولین سلام ما درماه رحمت وبرکت بی پایان ایزدیکتا .

سلام برخدا وبرشمس ایران زمین، امام رضا(ع) وسلام برتوکه قدم به کلبه ی

سبزم گذاشتی .سلام...